Badanie pracy serca i układu krwionośnego

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Aneta Jastrzębska


                        

Najprostszym badaniem układu krwionośnego jest sprawdzanie pulsu, którego można dokonać przyciskając tętnicę szyjną bądĹş w okolicy nadgarstka. Tętno jest to rytmiczne rozszerzanie się i kurczenie ścian tętnicy odzwierciedlające skurcze komór serca. Tętno nienarodzonego płodu i u niemowlęcia wynosi ok. 140 uderzeń na minutę, a u dorosłego człowieka ok. 70 uderzeń na minutę.

Ciśnienie krwi jest miarą wskazującą siłę jej nacisku na ściany naczyń krwionośnych. Można wyróżnić dwa rodzaje ciśnienia tętniczego: skurczowe - ok. 110 - 130 mm Hg oraz rozkurczowe - ok. 70 - 90 mm Hg. Ciśnienie żylne jest o wiele słabsze i wynosi nawet mniej niż 10 mm Hg. Badanie ciśnienia tętniczego odbywa się przy pomocy opaski połączonej z pompką do regulowania ucisku, manometru (wskazuje wartość ciśnienia) oraz stetoskopu (słuchawki lekarskie). Nowoczesne aparaty elektroniczne są automatyczne i nie wymagają tych dwóch ostatnich urządzeń. W trakcie zwalniania zacisku opaski zaczyna być w pewnym momencie słyszalne tętno - w tym momencie na manometrze należy odczytać ciśnienie skurczowe (w miejscu ucisku na tętnicę krew przepływa tylko w trakcie skurczu komór), a w chwili gdy przestaje być ono odczuwalne na nowo - ciśnienie rozkurczowe (nie ma już bariery przepływu nawet w czasie fazy rozkurczowej serca).

Wsłuchując się za pomocą stetoskopu w odgłosy wydawane podczas pracy serca można wyraĹşnie odróżnić dwa tony - niski i cichy (zamykanie zastawek przedsionkowo - komorowych) oraz krótki i wysoki - zdecydowanie głośniejszy (zamykanie się zastawek półksiężycowatych). Gdy tym dwóm tonom towarzyszą dodatkowo jeszcze inne szmery może to świadczyć o wrodzonych bądĹş nabytych wadach serca.

strona:    1    2  



Zobacz inne artykuły:
Serce
Krążenie krwi w organizmie
Badanie pracy serca i układu krwionośnego
Choroby układu krwionośnego

Tagi: